پرستاری دیالیز؛کدام سرطان ها در بیماران دیالیزی شایع تر هستند
سرطان بیماری است که در هر سنی قابل مشاهده است و با تشخیص زودهنگام قابل درمان است. فراوانی و بروز برخی سرطان ها در برخی از گروه های بیمار متفاوت است. ما به عنوان مرکز دیالیز رنتک مشاهده کردیم که مطابق با نشریات پزشکی در مشاهدات خود از بیمارانمان، سرطان های مجاری ادرار، مثانه و کلیه نسبت به جمعیت عادی شایع تر است.
در مطالعات انجام شده، سرطان مجرای ادرار، کلیه و مثانه در بیماران دیالیزی 5 برابر بیشتر دیده می شود. سایر انواع سرطان تقریباً با همان نرخی که در جمعیت عادی وجود دارد، مواجه می شوند.
در نظر گرفتن کیست کلیه در این گروه بیمار بسیار مهم است.
توصیه ما به عنوان مرکز این است که هر سال به طور مرتب بیماران را با سونوگرافی کامل شکم چک کنند و ماهانه آزمایش ادرار بیماران را با ادرار انجام دهند.
برای گذراندن دوره های آموزشی دیالیز با ما تماس بگیرید
بیماران دیالیزی و ورزش
بیماران دیالیزی فکر می کنند که نمی توانند زندگی قبل از بیماری را ادامه دهند و نمی توانند کارهای سختی را که قبلا دوست داشتند انجام دهند. در سال های اخیر، ورزش به عنوان یک ابزار رزمی مهم در پیشگیری و توانبخشی بیماری های مزمن شناخته شده است. مطالعات انجام شده در این زمینه نشان داده است که ورزش باعث بهبود ظرفیت ورزش، عملکرد بدنی، قدرت عضلانی، ظرفیت عملکردی و کیفیت زندگی بیماران تحت درمان دیالیز، کنترل فشار خون، کاهش خطر ابتلا به دیابت، بیماری های قلبی عروقی، تسکین علائم افسردگی و اضطراب می شود. ، باعث افزایش بقا و کارایی دیالیز می شود. قبل از شروع ورزش متوسط یا شدید، بیماران باید با معاینه پزشکی (علائم بیماری قلبی، ظرفیت ریه، حجم خون) ارزیابی شوند. به بیماران با شرایط کافی توصیه می شود که سه یا چند تمرین هوازی با شدت کم تا متوسط (دویدن، دوچرخه سواری...) در هفته انجام دهند. ورزش های کششی به ویژه ورزش هایی مانند پیاده روی شدید، بالا رفتن از پله ها و بلند شدن از روی صندلی برای بیمارانی که ضعف عضلانی یا عملکرد بدنی ضعیفی دارند توصیه می شود.
آیا سطح بالای اوریکاسید قبل از دیالیز مهم است؟
از آنجایی که هیپراوریسمی یک عامل خطر قلبی عروقی است، کاهش سطح اسید اوریک سرم حتی زمانی که خیلی زیاد نباشد می تواند خطر بیماری قلبی عروقی را کاهش دهد. اما این اطلاعات قطعی نیست. در حال حاضر اتفاق نظر وجود دارد که هیپراوریسمی های خفیف و بدون علامت را درمان نکنید.
از سوی دیگر، درمان مقادیر بسیار بالا (10 میلی گرم در دسی لیتر در زنان، 13 میلی گرم در دسی لیتر در مردان) ضروری تلقی می شود. اگر قرار است آلاپورینول برای کاهش سطح اسید اوریک تجویز شود، باید دوز را در بیماران دیالیزی کاهش داد و 100 میلی گرم هر 3 روز یکبار تجویز شود.
آرتریت حاد نقرسی اغلب با هیپراوریسمی همراه است. درمان آن مشابه درمان بیماران در جمعیت عادی است. استروئیدها و ضد التهاب های غیر استروئیدی را می توان به راحتی استفاده کرد. از سوی دیگر، طبق دانش کلاسیک، تنها یک دوز 0.6 میلی گرم کلشی سین را می توان در طول حمله نقرس به بیماران دیالیزی داد، این دوز قبل از 14 روز تکرار نمی شود. استفاده از کلشی سین در بیمارانی که از مهارکننده های سیتوکروم P450 (دیلتیازم، فلوکونازول، ریفامپیسین) استفاده می کنند، منع مصرف دارد. پیشگیری از نقرس با کلشی سین برای بیماران همودیالیزی مناسب نیست.
از سوی دیگر، تعداد بیمارانی که به دلیل آمیلوئیدوز ناشی از FMF تحت دیالیز قرار می گیرند در کشور ما بسیار زیاد است. صحت محرومیت این بیماران از درمان با کلشیسین (با توجه به دانش کتاب کلاسیک) محل بحث است. بهتر است این تصمیم برای هر بیمار به صورت جداگانه ارزیابی شود. در بیمارانی که دورههای FMF را در غیاب کلشیسین تجربه میکنند یا علائم آمیلوئیدوز سایر اندامها را دارند، میتوان دوز کلشیسین را به نصف یا یک چهارم مقدار طبیعی کاهش داد. با این حال، این بیماران باید از نظر عوارض جانبی بالینی و آزمایشگاهی که ممکن است کلشیا ایجاد کند، به دقت تحت نظر قرار گیرند.
بیشتربدانید:دیالیز بین المللی-تئوری دیالیز-گواهی بین المللی-دیالیز در پرستاری
چرا فشار خون در نارسایی کلیه مهم است؟
فشار خون بالا یک یافته بسیار رایج در نارسایی کلیه است. در واقع، در 80 درصد از بیماران نارسایی مزمن کلیه یافت می شود. وجود فشار خون بالا در بیماری های کلیوی به پیشرفت بیماری و افزایش آسیب کلیه کمک می کند. مشخص شده است که درمان کاهش فشار خون پیشرفت نارسایی کلیه را کاهش می دهد. علاوه بر این، یک کنترل خوب فشار خون نیز از نظر پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی در آینده ارزشمند است.
چه کسی اولین پیوند کلیه را انجام داده است؟
جوزف موری، برنده جایزه نوبل، اولین پیوند کلیه را حدود 60 سال پیش در بیمارستان بوستون انجام داد.
موری با پیوند کلیه از یکی از برادران دوقلو به دیگری در دسامبر 1954، زمینه جدیدی را در تاریخ پزشکی ایجاد کرد.
پروفسور دکتر مهمت هابرال،
او اولین پیوند کلیه اهداکننده زنده را در سال 1975 در ترکیه و اولین پیوند کلیه جسد را در ترکیه در سال 1978 انجام داد. او همچنین اولین ترکی است که توسط کالج جراحان آمریکا به عنوان عضو افتخاری انتخاب شده است.
چقدر نمک مصرف کنیم؟
نیاز روزانه ما نیم گرم است. ما 10-20 برابر این مقدار مصرف می کنیم پس چرا نمک بیشتری مصرف می کنیم؟ قسمتی که طعم نمک را روی زبان ما می چشد، به نمک زیاد عادت کرده است. اگر حداکثر 3 هفته غذای بدون نمک بخوریم، زبانمان به شرایط جدید عادت می کند و نمک بسیار کمتری مصرف می کنیم!!
مصرف نمک در رژیم غذایی یک عامل تعیین کننده سطح فشار خون اجتماعی و فردی است. در مطالعات مختلف مشخص شده است که کاهش 1 گرم نمک در رژیم غذایی باعث کاهش 5 درصدی سکته مغزی، 3 درصدی در حملات قلبی و کاهش 9 گرمی نمک در رژیم غذایی 34 درصد می شود. کاهش سکته مغزی و 24 درصد در حملات قلبی.
در مطالعه SALTurk که در کشورمان انجام شد، میزان مصرف روزانه نمک 18 گرم در روز مشخص شد. در کشور ما نان، محصولات سنتی (ترشیجات، ترشیجات، کنسروها و غیره)، پنیر و سایر فرآورده های فرآوری شده و نمک اضافه شده در هنگام تهیه غذا و سر سفره تصور می شود که اضافه بار ایجاد می کند. ولی !
برای بزرگسالان استفاده از 5 گرم نمک خوراکی (تقریباً یک قاشق چایخوری) توصیه می شود.
کاهش مصرف نمک به 6 گرم در روز به معنای تقریباً 2.5 میلیون مرگ قابل پیشگیری در سال است. دیالیز رنتک
گرفتن نمونه خون مناسب در دیالیز
جمع آوری صحیح، آماده سازی و جابجایی نمونه های خون مستقیماً بر نتایج آزمایشات آزمایشگاهی تأثیر می گذارد. بنابراین باید به نکات در زیر توجه کرد:
- نمونه های خون برای مطالعات بیوشیمیایی قبل از دیالیز در اواسط هفته گرفته می شود. روزهای دوشنبه و سه شنبه در دسترس نیست
- بیماران باید حداقل 6 ساعت ناشتا باشند. برای اینکه در نمونه های خروجی دیالیز تحت تاثیر تغذیه قرار نگیرد، در صورت امکان در آن جلسه چیزی خورده نشود، در صورت عدم امکان تغذیه باید در حداقل ممکن و در ابتدای جلسه انجام شود.
- یک روز قبل باید با آزمایشگاه تماس گرفته شود و اطلاع داده شود که نمونه خون ارسال می شود، لوله های خون، ظروف حمل و نقل، کیسه های یخ برای قرار دادن در ظرف حمل باید آماده شود.
- خون ورودی و خروجی باید در لوله هایی که باید گرفته شود جدا شده و نباید مخلوط شوند. مقدار خونی که باید گرفته شود باید تا خط روی لوله ها باشد (نه کمتر، نه بیشتر). اگر بتوان نمونه خون را فوراً به آزمایشگاه رساند، نمونه را می توان در لوله های مستقیم برد. در غیر این صورت باید به لوله ژل منتقل شود و سانتریفیوژ شود تا سرم جدا شود.
گرفتن نمونه خون:
مقدمه جمع آوری نمونه خون: در بیمارانی که از فیستول شریانی وریدی به عنوان مسیر دسترسی ورید استفاده می کنند، پس از قرار دادن سوزن های فیستول، خون از سوزن شریانی با جریان آزاد به داخل لوله ها کشیده می شود.
در بیمارانی که کاتتر دارند ابتدا هپارین یا سیترات موجود در لومن آسپیره می شود و سپس 20 میلی لیتر سالین فیزیولوژیک به لومن ها داده می شود. سپس انتهای ست های شریان و ورید به لومن های کاتتر متصل می شود، پمپ خون بدون هپارینیزاسیون شروع می شود، زمانی که خون به محفظه قطره ای شریان می رسد با انژکتور 10 سی سی از لومن شریان کاتتر نمونه برداری می شود. .
ابتدا لوله خون ساده ای که برای آنالیزهای بیوشیمیایی استفاده می شود پر می شود. سپس برای هموگرام خون با EDTA وارد لوله می شود.
لوله هموگرام باید 5-10 بار معکوس شود تا خون و EDTA مخلوط شود. سپس در دمای +4 درجه نگهداری می شود یا در +4 درجه به آزمایشگاه ارسال می شود.
خروج از جمع آوری نمونه خون: سرعت اولترافیلتراسیون به صفر می رسد و سرعت پمپ خون 100 میلی لیتر در دقیقه است و با انجام این کار حداقل به مدت 15 ثانیه پمپ متوقف می شود. در بیماران مبتلا به فیستول، خون خروجی مستقیماً از سوزن شریانی به لوله خون پر می شود. در بیمارانی که کاتتر دارند، با کمک انژکتور از مجرای شریانی خون گرفته می شود.
برای گذراندن دوره های آموزشی دیالیز با ما تماس بگیرید
علل نارسایی مزمن کلیه چیست؟
یک مقدار منظم فشار خون بالاتر از آستانه طبیعی نشان دهنده وجود فشار خون بالا است. فشار خون بالا که زمینه را برای بسیاری از بیماری ها آماده می کند نیز می تواند منجر به شکست شود. دلیل اصلی این امر، کشیدگی عروق خونی است که در بیماران مبتلا به فشار خون طولانی مدت ایجاد می شود. با گذشت زمان، وریدهای فرسایش یافته می توانند باعث از دست دادن عملکرد کلیه ها شوند.
یکی از شایع ترین علل نارسایی مزمن کلیه، دیابت است که به نام دیابت شیرین نیز شناخته می شود. میزان قند خون در خون بیماران دیابتی بیشتر از حد طبیعی است. در دراز مدت، این ماده با آسیب رساندن به فیلترهای کوچک در کلیه ها که اهمیت حیاتی دارند، می تواند باعث نارسایی کلیه شود.
بیماری کلیه پلی کیستیک یکی از شایع ترین بیماری های کلیه در جامعه ما است. علاوه بر این؛ بیماری های ارثی کلیوی مانند بیماری فابری، سیستینوری و سندرم آلپورت می توانند باعث نارسایی کلیه در مراحل بعدی زندگی شوند.
موارد التهاب موسوم به گلومرولونفریت و نفریت بینابینی به عنوان یکی دیگر از دلایلی که می تواند منجر به نارسایی کلیه شود برجسته است. گلومرولونفریت؛ این وضعیتی است که در نتیجه التهاب فیلترهای کوچک به نام "گلومرول" در کلیه ها رخ می دهد. نفریت بینابینی در نتیجه التهاب مجاری منتهی به کلیه ها و ساختارهای اطراف کلیه رخ می دهد. هر دو بیماری بسیار خطرناک هستند و در صورت پیشرفت می توانند منجر به نارسایی مزمن کلیه شوند.
مراحل نارسایی کلیه چیست؟
مراحل نارسایی کلیه به طور کلی بر اساس شدت بیماری به پنج مرحله مختلف طبقه بندی می شوند. با پیشرفت مرحله نارسایی کلیه در فرد، عوارض ناشی از بیماری افزایش یافته و علائم شدیدتر می شود.
نارسایی کلیه مرحله 1
مرحله اول مرحله ای است که به طور کاملاً خفیفی پیشرفت می کند و علائم چندان واضح نیستند. اکثر بیماران هیچ علامت واضحی از نارسایی کلیه را تجربه نمی کنند. آسیب به کلیه ها نیز حداقل است. افراد مبتلا به نارسایی کلیه مرحله 1 در صورتی که سبک زندگی خود را به شیوه ای مثبت تغییر دهند، می توانند از پیشرفت بیماری جلوگیری کنند.
از جمله تغییراتی که در سبک زندگی فرد ایجاد می کند، انجام ورزش منظم، ترک سیگار و عادات الکلی، کنترل میزان چربی و تغذیه سالم است. با این حال، خلاص شدن از شر بیماری در این مرحله آنطور که به نظر می رسد آسان نیست، زیرا اکثر افراد نیازی به مراجعه به پزشک و تغییر سبک زندگی خود ندارند، زیرا تشخیص بیماری در مرحله اول بسیار دشوار است.
نارسایی کلیه مرحله 2
افراد مبتلا به نارسایی کلیه مرحله دوم علائم شدید مشابه مرحله اول ندارند. اما می توان تشخیص داد که در این مرحله درجاتی از آسیب فیزیکی به کلیه افراد وارد شده و کاهش عملکرد تصفیه ادرار کلیه نسبت به مرحله اول طبیعی مشاهده می شود. تغییر سبک زندگی برای افراد مبتلا به نارسایی کلیه مرحله 2 توصیه می شود، درست مانند مرحله 1.
نارسایی کلیه مرحله 3
در مرحله سوم نارسایی کلیه، علائم بیماری قابل لمس می شود و علائم فیزیکی مختلفی در بدن ظاهر می شود. بسته به پیشرفت بیماری، تورم در دست، پا و مچ پا مشاهده می شود. علاوه بر این، الگوی ادرار فرد نیز تغییر می کند. با توجه به پیشرفت بیماری به دو مرحله 3A و 3B تقسیم می شود. در طی این مرحله، عملکرد فیلتر ادرار تقریباً به نصف کاهش می یابد. در این مرحله علاوه بر تغییر سبک زندگی، فرد باید مصرف دارو را آغاز کند و شرایطی که باعث نارسایی کلیه می شود، شناسایی و درمان شود.
نارسایی کلیه مرحله 4
در این مرحله علائم نارسایی کلیه شدیدتر می شود. در یک کلیه طبیعی، عملکرد فیلتر ادرار کلیه 90 میلی لیتر در دقیقه و بالاتر است، در حالی که عملکرد فیلتر ادرار کلیه در این مرحله بین 15 تا 29 میلی لیتر در دقیقه کاهش می یابد. کلیه های فرد هنوز به طور کامل ناتوان نشده اند، اما کلیه ها تا حد زیادی عملکرد خود را از دست داده اند. علائم جدی که ممکن است در این مرحله رخ دهد شامل مشکلات سلامتی جدی مانند فشار خون بالا (فشار خون بالا)، بیماری های استخوانی و کم خونی است.
مرحله پایانی نارسایی کلیه (مرحله 5)
در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه در مرحله نهایی، عملکرد کلیه تقریباً به طور کامل مختل می شود. ظرفیت فیلتر ادرار به کمتر از 15 میلی لیتر در دقیقه کاهش یافته است و بنابراین درمان های پیشرفته مانند دیالیز یا پیوند کلیه مورد نیاز است. اکنون در این مرحله فرد تمام علائم نارسایی کلیه را در بدن خود احساس می کند. علاوه بر علائم قبلی، فرد ممکن است حالت تهوع، استفراغ، تنگی نفس، تورم، ادم و خارش پوست را تجربه کند.
نارسایی کلیه چگونه تشخیص داده می شود؟
اولین قدم در تشخیص بیماری نارسایی کلیه این است که علائمی را که فرد در خود متوجه می شود جدی گرفته و با پزشک متخصص در میان بگذارد. در صورت مشکوک شدن به نارسایی کلیه پس از انجام کنترل های لازم، فرد به پزشک نفرولوژی ارجاع داده می شود. پزشک ابتدا سابقه پزشکی فرد را ثبت می کند و به شکایات او گوش می دهد. سپس آزمایشاتی انجام می شود تا مشخص شود که فرد مبتلا به دیابت، فشار خون و سایر بیماری هایی است که می تواند منجر به نارسایی کلیه شود.
در بیشتر موارد، ابتدا از آزمایش خون برای تشخیص نارسایی کلیه استفاده می شود. شمارش کامل خون انجام می شود و میزان اوره و کراتین خون بررسی می شود. این آزمایشات می تواند سرنخ هایی در مورد نارسایی کلیه به پزشک بدهد. همچنین روش های دقیق تری برای آزمایش خون در نارسایی کلیه مورد استفاده قرار می گیرد. این آزمایش که میزان فیلتراسیون گلومرولی (GFR) را اندازه گیری می کند، ظرفیت کلیه ها برای فیلتر کردن مایع را نشان می دهد. زیر یا بیش از حد آستانه های مشخص در آزمایش ها ممکن است نشان دهنده وجود شرایط غیرعادی در کلیه های فرد باشد.
یکی دیگر از روش های تشخیصی پرکاربرد، آزمایش ادرار است. در نتیجه نمونه ادرار گرفته شده از فرد می توان ظرفیت عملکرد کلیه را تعیین کرد. علاوه بر این، ادرار فرد از نظر وجود خون یا پروتئین بررسی می شود. وجود چنین وضعیتی; نشان می دهد که مشکلی در عملکرد کلیه وجود دارد. اندازه گیری حجم ادرار نیز در تشخیص نارسایی کلیه بسیار مفید است.
علاوه بر آزمایش خون و ادرار می توان از روش های مختلف تصویربرداری کامپیوتری یا سونوگرافی برای تشخیص قطعی بیماری استفاده کرد. بنابراین، ساختار کلی کلیه ها، وضعیت مجاری ادراری یا وجود شرایطی مانند التهاب به راحتی قابل تشخیص است.
در مواردی که تشخیص با روش های دیگر یا روشن شدن تشخیص مشکل باشد، می توان از فرد نمونه بیوپسی گرفت. در بیشتر موارد برای این روش از بی حسی موضعی استفاده می شود و یک عمل کوتاه مدت انجام می شود.
بیشتربدانید:کمک دندانپزشک-دوره مدیریت زخم و استومی-مدیریت زخم بین المللی-امدادگر اورژانس
نارسایی کلیه چگونه درمان می شود؟
نحوه درمان نارسایی کلیه به مرحله بیماری، علائم ناشی از آن، وضعیت سلامت عمومی فرد و عواملی که باعث نارسایی کلیه می شوند بستگی دارد. علاوه بر این، افرادی که عملکرد کلیه خود را از دست داده اند به دستگاه دیالیز متصل می شوند تا تجمع مواد سمی در خون به حداقل برسد. بنابراین، عملکرد پاکسازی خون که به طور معمول توسط کلیه ها انجام می شود توسط دستگاه دیالیز انجام می شود.
بسته به نوع نارسایی کلیه، دستگاه دیالیز که فرد به آن متصل است نیز متفاوت است. به عنوان مثال، در حالی که گاهی اوقات می توان دیالیز را با یک کیسه کاتتر کوچک انجام داد، گاهی اوقات ممکن است لازم باشد فرد به یک دستگاه بزرگ متصل شود. از آنجایی که مصرف نمک فشار بیشتری به کلیه ها وارد می کند، فرد باید از افزودن نمک اضافی به غذا خودداری کند و از غذاهای حاوی پتاسیم دوری کند. درمان قطعی و دائمی نارسایی کلیه با پیوند کلیه امکان پذیر است. با این حال، کلیه هر فردی را نمی توان مستقیماً به بیمار پیوند زد.
اول از همه، بافت گیرنده پیوند و فرد مبتلا به نارسایی کلیه باید مطابقت داشته باشد. پس از پیوند، فرد باید دوره دردناکی را پشت سر بگذارد تا بدن کلیه جدید را بپذیرد. در این دوره داروهای مختلفی که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند برای فرد تجویز می شود. حتما باید از این داروها استفاده کرد زیرا در صورت کمبود در مصرف دارو ممکن است بدن کلیه را پس بزند و فرد نیاز به پیوند کلیه مجدد داشته باشد.
چه چیزی برای نارسایی کلیه خوب است؟
افراد مبتلا به نارسایی کلیه باید به تغذیه خود توجه زیادی داشته باشند. به همین دلیل باید تا حد امکان از مصرف غذاهای حاوی پتاسیم، فسفر و سدیم خودداری و از مصرف بیش از حد مایعات خودداری شود. قوانین رژیم غذایی بسته به مرحله بیماری متفاوت است. علاوه بر این، افرادی که تحت دیالیز هستند باید غذاهای حاوی پروتئین فراوان مصرف کنند. تنقلات نمکی که ممکن است باعث نوشیدن آب فراوان در فرد شود باید پرهیز شود و مصرف سوپ، چای و قهوه به حداقل برسد. بیمار باید مراقب باشد به خصوص قبل از دیالیز مایعات زیادی وارد بدنش نشود.
کنترل و درمان نارسایی کلیه فرآیندی طولانی است. در طی این فرآیند فرد باید هم به توصیه های پزشک خود عمل کند و هم برنامه غذایی مناسب خود را دنبال کند. در این مسیر بهترین تصمیم مشورت با متخصص تغذیه و تهیه یک برنامه غذایی سالم با کمک اوست. منظور از برنامه غذایی سالم این است که تا حد امکان از مواد غذایی حاوی نمک استفاده نکنید و نمک اضافی به غذاها اضافه نکنید.
اگرچه بسیاری می دانند که مصرف نمک باید محدود شود، اما نباید نادیده گرفت که پتاسیم موجود در غذاهایی مانند سیب، کلم، هویج، نخود فرنگی یا انگور برای افراد مبتلا به نارسایی کلیوی چندان مفید نیست. علاوه بر این، از مصرف بیش از حد مواد غذایی با محتوای پروتئین بالا مانند گوشت، شیر و حبوبات باید خودداری شود.
جدای از اینها، غذاهایی مانند ماست، آبلیمو، جعفری، سیب و کدو تنبل به عنوان غذاهای مفید برای سلامت کلیه شناخته می شوند. یکی دیگر از مواردی که می توان آن را در بین موارد مفید برای نارسایی کلیه به حساب آورد، عادت به ورزش منظم است. اما اگر فرد بدون افراط و تفریط مایعات کافی مصرف کند و اضافه وزن داشته باشد، حل مشکل وزن، کیفیت زندگی را به نحو مثبتی تغییر می دهد. موضوع دیگر این است که فرد عادت های مضری مانند سیگار یا الکل را ترک می کند.
سوالات متداول در مورد نارسایی کلیه
کلیه چیست؟ وظایف کلیه چیست؟
کلیه عضوی است که برای عملکرد بدن حیاتی است. دو کلیه در بدن وجود دارد که به سمت وسط پشت، در سمت راست و چپ کمر قرار دارند. اصلی ترین و مهم ترین عملکرد کلیه ها تولید ادرار است. دلیل تشکیل این ادرار دفع مواد سمی خون توسط کلیه ها است.
علاوه بر مواد سمی، آب اضافی بدن نیز در کلیه فیلتر شده و از بدن دفع می شود. علاوه بر این عملکردها، زمانی که تعادل اسید و باز در خون تغییر نامطلوب داشته باشد، کلیه ها می توانند وارد عمل شوند و اسید اضافی را از بدن خارج کنند. هنگامی که عملکرد کلیه در جای خود قرار دارد و به آرامی کار می کند، خون در بدن حدود 300 بار به کلیه ها می رسد و فیلتر می شود. بنابراین، کلیه ها برای عملکرد منظم تعادل در بدن اهمیت حیاتی دارند.
بیشتر بدانید؛دوره آنژیوگرافی در تهران - آنژیوگرافی قلب چیست؟ -دوره CRRT در تهران
برای نارسایی کلیه به کدام دکتر مراجعه کنیم؟
اگر فردی متوجه مشکلی در کلیه های خود شده است یا اگر چندین مورد از علائم ذکر شده در بالا را دارد، باید با یک نفرولوژیست مشورت کند. علاوه بر نارسایی کلیه، نفرولوژیست ها سایر بیماری های کلیوی مانند آلبومین، التهاب کلیه و عفونت مجاری ادرار را دنبال می کنند. در درمان نارسایی کلیه، ترجیح پزشکان نفرولوژی متخصص در این زمینه از اهمیت بالایی برخوردار است.
اگر نارسایی کلیه درمان نشود چه اتفاقی می افتد؟
نارسایی کلیه بیماری است که در صورت تشخیص در مراحل اولیه قابل پیشگیری و کاهش سرعت پیشرفت آن است. با این حال، در مواردی که دیر تشخیص داده شود یا درمان نشود، روند پیشرفت بسیار دشوارتر است. بنابراین، عملکرد کلیه فرد ممکن است به طور کامل عملکرد خود را از دست بدهد و فرد ممکن است فرآیندی را تجربه کند که به دیالیز و پیوند کلیه می رسد.
مسئول عملکرد موثر خدمات پرستاری در واحد همودیالیز.
وظایف، اختیارات و مسئولیت ها
- مطابق با اهداف تعیین شده، قوانین و مقررات است.
- مشکلات و الزامات مربوط به خدمات پرستاری را به ذینفع گزارش می دهد.
- بیمار را در واحد پذیرش می کند. سازگاری با واحد را فراهم می کند.
- با استفاده از فرم شناسایی بیمار فرآیند پرستاری، ارزیابی جامعی از بیمار انجام می دهد، نیازهای مراقبتی را برنامه ریزی و اجرا می کند، نتایج را ارزیابی می کند و ترتیبات جدیدی را در مراقبت با توجه به نیازها انجام می دهد.
- از خود مدیریتی و مراقبت از بیمار حمایت می کند. بیمار را برای همودیالیز آماده می کند. اگر بیمار برای اولین بار دیالیز می شود، او را به تیم همودیالیز و سایر بیماران معرفی می کند. اطلاعاتی در مورد روش و مرکز همودیالیز می دهد. از عوارض و علائم همودیالیز خبر می دهد.
- به بیمار و بستگان آنها در مورد روش همودیالیز، مدت زمان و زمان ملاقات اطلاع می دهد.
- در مواقع لزوم بیمار را از نظر حمایت اجتماعی و روانی هدایت می کند.
- دیالیز و دیالیز مناسب را بنا به درخواست پزشک تهیه می کند.
- اقدام به فیستول شریانی وریدی می کند.
- بیمار را قبل و بعد از همودیالیز وزن می کند، علائم حیاتی را در حین همودیالیز کنترل می کند.
- درخواست کتبی و امضا شده پزشک، درمان برنامه ریزی شده را در فرم مشاهده پرستار ثبت می کند، آن را اعمال می کند، عوارض و عوارض جانبی را مشاهده می کند و در مقابل عوارض احتیاط می کند. داروهای موجود در بیمار را در حین و بعد از دیالیز ایجاد و ثبت می کند.
- داده های مربوط به مراقبت و درمان اعمال شده به بیمار و همچنین آموزش ها و مشاهدات را در فرم مشاهده پرستار ثبت می کند و به صورت شفاهی و کتبی در هنگام تغییر شیفت/شیفت تحویل می دهد.
- بیمار را از مداخلات تشخیصی و درمانی مطلع می کند، در حین انجام عمل پشتیبانی می کند، بعد از عمل نظارت و ثبت می کند.
- حمل و نقل ایمن بیماران را فراهم می کند.
- در صورت مشاهده علائم عفونت به فرد نگران اطلاع می دهد.
- اقدامات احتیاطی لازم را برای بیمارانی که نیاز به ایزوله دارند انجام می دهد.
- موقعیت های اورژانسی مربوط به بیمار را شناسایی و ثبت می کند. این تضمین می کند که مواد لازم برای شرایط اضطراری همیشه آماده استفاده هستند.
- بررسی می کند که برنامه های پرستاری در حال کار هستند. در درخواست ابزار و مواد نظر خود را به پرستار مسئول سرویس می دهد.
- داروها را به صورت ایمن ارائه می دهد و حفاظت ایمن و منظم را در شرایط مناسب تضمین می کند. تاریخ انقضای داروها را بررسی می کند.
- مصرف مواد مخدر را کنترل می کند و دستورات را رعایت می کند. در زمان تحویل مواد مخدر را شمارش و ثبت می کند.
- در صورت فوت بیمار کارت دارویی متعلق به بیمار و داروهای مصرف نشده از داروخانه باطل می شود.
- آموزش ها و مشاوره های لازم را به بیماران و خانواده های آنها ارائه می دهد.
- به پیشنهادات، درخواست ها و شکایات بیمار گوش می دهد، آنها را ارزیابی و به واحدهای مربوطه هدایت می کند.
- محیطی امن در برابر عفونت و حوادث فراهم می کند.
- این اطمینان را می دهد که بیمار در صورت فوت آماده شده و به سردخانه منتقل می شود. اقداماتی را برای جلوگیری از ابتلای سایر بیماران انجام می دهد.
- محرک های محیطی مانند صدا، نور، گرمایش، تهویه را به منظور اطمینان از خواب و استراحت بیماران کنترل می کند و افراد مربوطه را از مشکلات شناسایی شده آگاه می کند و از رفع آنها اطمینان می دهد.
- انجام تحقیقات در زمینه پرستاری و پرستاری همودیالیز و مشارکت در تحقیقات.
- تمامی کاربردهای خود را در راستای قوانین اخلاقی قرار می دهد.
بیشتربدانید:دوره آموزش نسخه خوانی-آموزش مدیریت زخم تهران-دوره زخم نظام پرستاری
سندرم نفروتیک چیست؟ علائم و درمان
عروق کوچک در کلیه ها خون را فیلتر می کنند و مواد زائد و آب اضافی را از طریق مجاری ادراری و مثانه خارج می کنند. این عروق کوچک بخشی از ساختارهایی به نام گلومرول هستند که وظیفه فیلتر کردن خون را بر عهده دارند. اگر آسیب گلومرولی به دلایل مختلف اتفاق بیفتد، مواد پروتئینی فیلتر نمی شوند و ممکن است وارد ادرار شوند. این وضعیت سندرم نفروتیک نامیده می شود.
سندرم نفروتیک چیست؟
سندرم نفروتیک یک مشکل سلامت قابل درمان است که می تواند هم بزرگسالان و هم کودکان خردسال را تحت تاثیر قرار دهد.
سندرم نفروتیک یک بیماری واحد نیست. می توان آن را به عنوان گروهی از علائم ناشی از کار نکردن کامل کلیه ها بیان کرد. در این سندرم بالینی، نشت بیش از حد پروتئین در ادرار رخ می دهد. از آنجایی که پروتئینی به نام آلبومین که وظیفه انتقال مواد مختلف در بدن را بر عهده دارد، به داخل ادرار می رود، سطح این ماده در خون کمتر از حد طبیعی می شود. جدای از این یافته ها، علائم دیگری مانند چربی خون و ادم نیز ممکن است رخ دهد. بروز این شرایط به دلیل افزایش نفوذپذیری گلومرول های آسیب دیده به دلایلی مانند آمبولی یا بیماری عفونی است.
سندرم نفروتیک می تواند افراد را در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهد. هنگامی که سندرم نفروتیک در کودکان ایجاد می شود، ادم صورت معمولاً به عنوان اولین علامت ظاهر می شود.
علائم سندرم نفروتیک چیست؟
بسیاری از علائم و نشانه ها ممکن است در افراد پس از ایجاد سندرم نفروتیک رخ دهد:
نشت مقادیر زیاد پروتئین در ادرار که به آن پروتئینوری گفته می شود
افزایش مواد چرب مانند کلسترول و تری گلیسیرید در جریان خون (هیپرلیپیدمی)
کاهش سطح آلبومین، پروتئین پایه مسئول انتقال مواد مختلف در جریان خون (هیپوآلبومینمی)
ادم قابل توجه در نواحی مانند صورت، دست ها و مچ پا
علاوه بر این شرایط، بسیاری از علائم دیگر ممکن است در برخی از افراد مبتلا به سندرم نفروتیک شناسایی شود:
ادرار کف آلود
افزایش وزن به دلیل احتباس آب در بدن
ضعف
از دست دادن اشتها
پس از ایجاد سندرم نفروتیک در کودکان، ممکن است مستعد ابتلا به بیماری های عفونی باشد و این کودکان عموماً بیشتر از همسالان خود بیمار می شوند. دلیل این وضعیت ممکن است دفع مواد پروتئینی دخیل در دفاع بدن از طریق ادرار ناشی از سندرم نفروتیک باشد. علاوه بر تب، ضعف، بی قراری و سایر علائم بیماری عفونی، علائمی مانند بی اشتهایی، وجود خون در ادرار، اسهال، فشار خون بالا و سطح کلسترول بالا از جمله علائمی هستند که ممکن است در هنگام سندرم نفروتیک در کودکان بروز کنند.
علل سندرم نفروتیک چیست؟
سندرم نفروتیک از جمله اختلالات مهم مزمن (طولانی مدت) در گروه سنی کودکان است. این عارضه که هر سال در کودکان سالم زیر 18 سال به میزان 7-2 در 100000 قابل تشخیص است، در پسران بیشتر از دختران رخ می دهد. این تفاوت بین جنسیت ها با افزایش سن افراد کاهش می یابد. به طور کلی می توان گفت که سندرم نفروتیک در مردان بیشتر رخ می دهد.
عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی به عنوان عامل محرک تقریباً در نیمی از موارد سندرم نفروتیک شناسایی شده است. در بقیه بیماران، علل زمینهای شامل عوامل مختلفی مانند واکنش آلرژیک، نیش حشره، واکسیناسیون یا استرس است.
علل سندرم نفروتیک را می توان به عنوان اولیه یا ثانویه طبقه بندی کرد، بسته به اینکه شرایطی که باعث سندرم نفروتیک می شود به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر کلیه تأثیر می گذارد.
علل اولیه سندرم نفروتیک شرایطی هستند که فقط کلیه را تحت تأثیر قرار می دهند. گلومرولواسکلروز فوکال سگمنتال (FSGS)، نفروپاتی غشایی، بیماری با حداقل تغییر (گلومرولونفریت) و ترومبوز ورید کلیوی از علل اولیه سندرم نفروتیک هستند.
گلومرولواسکلروز فوکال سگمنتال به آسیب ساختارهای گلومرولی به دلیل مشکلات ژنتیکی یا بیماری های مختلف اشاره دارد. در نفروپاتی غشایی، ضخیم شدن این ساختارهای گلومرولی وجود دارد. اگرچه علت دقیق این وضعیت دقیقاً مشخص نیست، بیماری هایی مانند لوپوس، هپاتیت B، مالاریا یا سرطان ممکن است مسئول ضخیم شدن گلومرول باشند.
بیماری تغییر حداقلی یک بیماری کلیوی است که در آن کلیه نمی تواند عملکردهای فیلترینگ خود را به طور کامل انجام دهد، اما با بررسی زیر میکروسکوپ هیچ مشکلی قابل تشخیص نیست. گلومرولونفریت با حداقل تغییر، آسیب شناسی پیشرو در کودکان در میان علل سندرم نفروتیک است. عفونت روده، بیماریهای عفونی ویروسی، واکنشهای آلرژیک، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و استفاده از برخی داروها نیز ممکن است در پیدایش این بیماری با حداقل تغییر نقش داشته باشند.
ترومبوز ورید کلیوی، که یکی دیگر از علل اصلی سندرم نفروتیک در نظر گرفته می شود، به انسداد وریدهای مسئول جمع آوری خون از کلیه ها با یک لخته خون اشاره دارد.
علل ثانویه سندرم نفروتیک اختلالاتی هستند که کل بدن را تحت تاثیر قرار می دهند. دیابت، لوپوس و آمیلوئیدوز از علل ثانویه سندرم نفروتیک هستند. در بیماران دیابتی، قند خون بالا باعث آسیب به عروق می شود. در لوپوس که یک بیماری خودایمنی است، التهاب در مفاصل، کلیه ها و اندام های مختلف دیگر وجود دارد. آمیلوئیدوز، یک بیماری نادر، با تجمع پروتئینی به نام آمیلوئید در قسمت های مختلف بدن مشخص می شود. تجمع آمیلوئید همچنین می تواند باعث آسیب به سیستم فیلتر کلیه شود و منجر به ایجاد سندرم نفروتیک شود.
سندرم نفروتیک در کودکان ممکن است به دلایل اولیه یا ثانویه رخ دهد، اما معمولاً بیماری زمینه ای به عنوان یک علت اولیه تشخیص داده می شود که در آن فقط کلیه تحت تأثیر قرار می گیرد. اختلالی به نام سندرم نفروتیک مادرزادی که در 3 ماه اول زندگی رخ می دهد، ممکن است در برخی از نوزادان تشخیص داده شود. تصور می شود که این اختلال ناشی از یک اختلال ژنتیکی خانوادگی یا یک بیماری عفونی است که مدت کوتاهی پس از تولد رخ می دهد. پیوند کلیه ممکن است در آینده در کودکان مبتلا به این روش ضروری باشد.
بیشتربدانید:دوره آموزش نسخه خوانی-آموزش مدیریت زخم تهران-دوره زخم نظام پرستاری-دوره آموزش مراقبت های ویژه آی سی یو
سندرم نفروتیک چگونه تشخیص داده می شود؟
در اولین مرحله از رویکرد تشخیصی سندرم نفروتیک، پزشکان سابقه پزشکی بیمارانی را که با شکایت از این سندرم به مراکز درمانی مراجعه میکنند، میگیرند. در طول گرفتن شرح حال، تمام علائم فرد، داروهای مصرف شده و سایر شرایط پزشکی موجود مورد سوال قرار می گیرد.
در معاینه فیزیکی که پس از گرفتن شرح حال توسط پزشکان انجام می شود، وجود علائم مختلف سندرم نفروتیک بررسی می شود. ادم برجسته صورت در ناحیه چشم در ساعات اولیه روز و پیشرفت این ادم به نواحی و مفاصلی که پوست در آن چین خورده است تا پایان روز از علائم کلاسیک در بیماران مبتلا به سندرم نفروتیک است. فشار خون بالا (فشار خون بالا) تقریباً در 1 از 4 بیمار در طول معاینه فیزیکی قابل تشخیص است. تشخیص افت فشار خون (فشار خون پایین) ممکن است نشان دهنده این باشد که میزان مایع بدن در فرد کمتر از حد طبیعی است.
برای شرکت در دوره پرستاری دیالیز با ما تماس بگیرید.
به غیر از معاینه فیزیکی و گرفتن شرح حال، ممکن است آزمایشات مختلفی برای تشخیص سندرم نفروتیک مورد نیاز باشد:
معاینات ادرار
آزمایش ادرار می تواند در تشخیص ناهنجاری های مختلف مانند نشت پروتئین بالا مفید باشد. در آزمایشات انجام شده با روش dipstick، پروتئینوری سطح نفروتیک با عباراتی مانند +3 و +4 تعریف می شود. نتیجه 3+ نشان دهنده نشت پروتئین تقریباً 300 میلی گرم در دسی لیتر یا بیشتر است. در این صورت ممکن است روزانه 3 گرم پروتئین کاهش یابد.
به غیر از روش دیپ استیک، می توان نمونه ادرار 24 ساعته را نیز از بیمار جمع آوری کرد. میزان پروتئینوری شناسایی شده در این نمونه ها 3 گرم یا بیشتر را می توان از معیارهای تشخیصی سندرم نفروتیک در نظر گرفت. در ادرار بیماران مبتلا به سندرم نفروتیک نیز می توان مواد چرب را تشخیص داد. باید احتیاط کرد زیرا این بیماری که لیپیدوری نام دارد ممکن است نشان دهنده بیماری گلومرولی باشد.
آزمایشات خون
پارامتر اصلی که با آزمایش خون در بیماران مبتلا به سندرم نفروتیک کنترل می شود، سطح آلبومین است. در این بیماران، آلبومین سرم معمولاً کمتر از 2.5 گرم در دسی لیتر است. جدای از آلبومین، ممکن است بسته به سطح درگیری کلیه، در سطوح کراتینین نیز تغییراتی وجود داشته باشد. سطح کلسترول تام و تری گلیسیرید در بیماران مبتلا به سندرم نفروتیک بالا است.
سونوگرافی
سونوگرافی یک معاینه رادیولوژیک است که از امواج صوتی برای تجسم ساختار مورد بررسی استفاده می کند. با این معاینه، پزشکان می توانند با بررسی تصاویر کلیه، در مورد تغییرات ساختاری ایده بگیرند.
پرستاری دیالیز
دیالیز کاری را انجام می دهد که به طور معمول توسط کلیه ها انجام می شود. یعنی موادی را که بدن به آنها نیاز ندارد و اگر در خون جمع شود شخصرا بیمار میکند، از بین میبرد. دیالیز همچنین نمک و آب را از بدن خارج می کند.
دیالیز چگونه کار می کند؟
دیالیز صفاقی و همودیالیز: هر دو روش مزایای خود را دارند و یک نوع ممکن است برای شما مناسب تر از دیگری باشد.
در هر دو نوع، اصل یکسان است: یک مایع پاک کننده (به نام دیالیز) برای از بین بردن ناخالصی ها، نمک و آب از خون استفاده می شود. ناخالصی ها از خون وارد مایع پاک کننده می شوند. برای اینکه این اتفاق بیفتد باید یک مانع بین خون و مایع پاک کننده وجود داشته باشد.
در همودیالیز، سد فیلتری است در دستگاه دیالیز که خون از آن عبور میکند و در دیالیز صفاقی، سد لایهای از سلولها است که شکم و رودهها را میپوشاند (صفاق).
مقایسه همودیالیز و دیالیز صفاقی
دیالیز صفاقی
مزیت دیالیز صفاقی این است که می توان آن را در خانه انجام داد و شخص می تواند به کار های روزمره خود برسد.
دیالیز صفاقی همیشه در همه کودکان امکان پذیر نیست. از آنجایی که بستگی به این دارد که مایع بتواند آزادانه در شکم جریان یابد، اگر کودکی قبلاً شکم خود را جراحی کرده باشد، ممکن است کارساز نباشد، زیرا پس از جراحی، حلقههای روده ممکن است به یکدیگر بچسبند (چسبندگی) و بنابراین مایع را متوقف کند. آزادانه در گردش است.
دیالیز صفاقی چگونه کار می کند؟
دیالیز صفاقی نیاز به دسترسی به شکم دارد تا مایع پاک کننده به داخل و خارج آن وارد شود. برای این کار، جراح پیوند یک کاتتر نرم را در زیر پوست در یک تونل و سپس داخل شکم قرار می دهد تا نوک آن در ناحیه لگن باشد. انتهای دیگر، خارج از بدنه، در زمانی که استفاده نمی شود، درپوش است.
مایع دیالیز که داخل شکم گذاشته می شود، حاوی مقدار زیادی قند است، بنابراین اگر تونل زیر پوست به درستی ترمیم نشود، مایع در امتداد تونل در کنار کاتتر حرکت می کند و نشت می کند. اگر این اتفاق بیفتد، قند و پلاستیک کاتتر باعث ایجاد عفونت (عفونت تونل) می شود که درمان آن بسیار سخت است.
دو نوع دیالیز صفاقی وجود دارد: دیالیز صفاقی سرپایی مداوم (CAPD) و دیالیز صفاقی سیکلی مداوم (CCPD)
دیالیز صفاقی سرپایی مداوم (CAPD)
در این نوع دیالیز صفاقی
شما از همان تکنیکی استفاده خواهید کرد که کاتتر را شستشو می دهید، اما مایع تا جلسه بعدی در شکم باقی می ماند، زمانی که مایع قدیمی خارج شده و مایع تازه جایگزین می شود. این کار باید چهار بار در روز انجام شود، معمولاً اول صبح، زمان ناهار، اواخر بعد از ظهر و قبل از خواب. در این صورت کودک شما می تواند به طور معمول در طول روز به فعالیت خود ادامه دهد. این نوع دیالیز ممکن است برای کودکان بزرگتر که می خواهند عصرها بیرون بروند بهتر باشد.
دیالیز صفاقی دوچرخه سواری مداوم (CCPD)
این دیالیز صفاقی خودکار یا APD نیز نامیده می شود. دستگاهی برای فشار دادن مایع به داخل و خارج شکم به جای استفاده از جاذبه مانند CAPD استفاده می شود. این دیالیز در طول شب در حالی که کودک شما خواب است انجام می شود. این دستگاه به اندازه یک چمدان است و در صورت لزوم قابل حمل است.
معمولاً یک کودک به 10 تا 12 ساعت روی دستگاه نیاز دارد، بنابراین این کار برای کودکان کوچکتر بهتر است. گاهی اوقات می توان یک چرخه اضافی در طول روز انجام داد تا بتوان مدت زمان شبانه را برای کودکان بزرگتر کوتاه کرد. معمولاً مقداری مایع در طول روز نیز باقی میماند، زیرا این امر باعث بهبود میزان دیالیز میشود.
و همچنین سن کودک و ترجیحات خانواده، گاهی اوقات دلایل پزشکی وجود دارد که نشان می دهد CCPD بهتر از CAPD است. در برخی از کودکان، مایع به راحتی خارج می شود و در برخی دیگر اینطور نیست. تا زمانی که شروع نشود نمی توان گفت فرزند شما چگونه پاسخ می دهد.
مشکلات احتمالی - پریتونیت و عفونت تونل
ممکن است عفونت وارد شکم شود، یا در داخل لوله با مایع تمیزکننده یا در امتداد کاتتر به سمت پایین تونل. به همین دلیل، روش شستشوی دست بسیار مهم است.
اگر عفونت رخ دهد، پریتونیت نامیده می شود. مایع پاک کننده که معمولاً شفاف است کدر می شود و کودک دچار درد شکم می شود و ممکن است درجه حرارت داشته باشد. این نیاز به درمان فوری دارد و شما باید فوراً با پزشک خود بگیرید.
دوره های پریتونیت می تواند به پوشش روده (صفاق) که در آن دیالیز انجام می شود آسیب برساند و این می تواند مدت زمان امکان دیالیز صفاقی را کاهش دهد. به طور متوسط پنج سال است که دیالیز به درستی کار نمی کند و همودیالیز ضروری می شود، اگرچه برخی از کودکان موفق شده اند برای مدت طولانی تری تحت دیالیز صفاقی باشند.
برای شرکت در دوره پرستاری دیالیز با ما تماس بگیرید.
همودیالیز
همودیالیز معمولاً در بیمارستان انجام می شود، اما مانند دیالیز صفاقی، در کودکان بزرگتر (با وزن بیش از 20 کیلوگرم) نیز می توان در خانه انجام داد. در این نوع دیالیز نیاز به دسترسی به رگ های خونی وجود دارد تا بتوان خون را از بدن خارج کرد و از صافی عبور داد تا تمیز شود و سپس به بدن بازگردانده شود. دسترسی می تواند از طریق کاتتر یا فیستول باشد.
بیشتر بدانید: پرستاری دیالیز- دیالیز حضوری-مدیریت زخم بین المللی-آموزش مدیریت زخم- دوره امدادگر اورژانس
کاتتر
کاتترها باید نسبتاً بزرگ باشند تا سرعت جریان خون بالا باشد، زیرا هر چه سرعت در محدوده خاصی بیشتر باشد، دیالیز بهتری انجام میشود.
کاتترها معمولاً دو قسمت دارند (لومن): یکی برای خروج خون از بدن و دیگری که از طریق آن برمیگردد و در رگهای گردن قرار میگیرد. کاتترها معمولاً فقط در مواقع اضطراری یا اگر همودیالیز کوتاه مدت باشد یا در یک کودک خردسال استفاده می شود.
این به این دلیل است که آنها به راحتی آلوده می شوند که می تواند کودک را بسیار بیمار کند. همچنین، در صورت عفونت، ممکن است نیاز به تعویض داشته باشند و گاهی اوقات به رگ خونی آسیب میرسانند تا دوباره قابل استفاده نباشند.
حفظ رگ های خونی برای آینده بسیار مهم است، زیرا هنگامی که کلیه ها از کار میافتند، دیالیز یا پیوند همیشه ضروری است، بنابراین مهم است که مکان های دسترسی تمام نشود. به همین دلیل، کودکان بزرگتر با استفاده از فیستول دیالیز می شوند.
فیستول
جراح پیوند فیستول را با اتصال شریان به ورید بازو ایجاد می کند. این باعث میشود که رگ بزرگتر و سفتتر شود، به طوری که میتوان سوزن هایی را در رگ قرار داد و از طریق فیلتر سرعت خون بالایی به دست آورد. قبل از وارد کردن سوزن ها از کرم بی حس کننده موضعی استفاده می شود.
برخی از کودکان و اشخاص از سوزن وحشت دارند. به کودکانی که از استفاده از سوزن می ترسند، بازی درمانی پیشنهاد می شود. مزایای فیستول این است که رگ های گردن حفظ شده و خطر عفونت کاهش می یابد. همچنین محدودیت کمتری برای فعالیت هایی مانند شنا وجود دارد.
اگر کاتترهای قبلی به وریدها آسیب رسانده باشند، امکان ایجاد فیستول موفق وجود ندارد، به همین دلیل است که سعی می شود تا حد امکان به ندرت از کاتتر استفاده کرد. فیستول پس از ایجاد مدتی طول می کشد تا قابل استفاده شود. این معمولا چهار تا شش هفته طول می کشد.
بیشتر بدانید: دستیار دندانپزشکی چیست؟- دستیار کمک دندانپزشک-آموزش مدیریت زخم-مدیریت زخم بین المللی
سوالات متداول
آیا دفع ادرار کودک من متوقف می شود؟
برخی از کودکان به دفع ادرار ادامه میدهند، حتی اگر کلیه هایشان تمام جنبه های دیگر کارشان را انجام نمیدهد. حتی ممکن است هنوز مقدار زیادی ادرار دفع کنند و به نوشیدن زیاد نیاز داشته باشند. اینها معمولاً کودکانی هستند که با کلیه های غیر طبیعی به دنیا آمده اند. سایر کودکان ممکن است ادرار بسیار کمی تولید کنند یا اصلاً ادرار نداشته باشند و نیاز به محدودیت در مصرف مایعات داشته باشند.
آیا محدودیتی در میزان مایعاتی که یک کودک می تواند بنوشد وجود خواهد داشت؟
فقط می توان نوشیدنی هایی را که می تواند به صورت ادرار دفع شود یا آنچه که دیالیز می تواند حذف کند، بنوشد. علاوه بر این، مقدار کمی آب در مدفوع و در عرق از بین می رود.
اگر کودک شما مقدار زیادی ادرار دفع می کند، ممکن است نیازی به محدودیت مایعات نداشته باشد. با این حال، اکثر کودکان هر روز به محدودیت مایعات (کمک هزینه) نیاز خواهند داشت که ما آن را برای شما تجویز می کنیم.
اندازه محدودیت مایع بستگی به این دارد که چقدر مایع را می توان با دیالیز صفاقی خارج کرد یا اینکه کودک چقدر مایع را می تواند تحمل کند که با همودیالیز در زمان نسبتاً کوتاهی خارج شود.
جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص گذراندن دوره های دیالیز با ما تماس بگیرید.
پرستاری دیالیز
دیالیز صفاقی
اگر قرار نیست فرزندتان مایعات خود را حفظ کند و وزن اضافه کند، پس آنچه وارد میشود باید با آنچه خارج میشود برابری کند. یعنی مقدار نوشیدنی باید برابر با دیالیز همراه با خروجی ادرار باشد. غلظت قند در مایع تمیز کننده متفاوت است و غلظت های بالا مایعات بیشتری را خارج می کند. ما در طول آموزش دیالیز همه این موارد را به شما آموزش خواهیم داد.
همودیالیز
اگر بین جلسات دیالیز بیش از حد نوشیده شود، فشار خون بالا می رود و کودک می تواند بسیار ناخوشایند شود، به ویژه هنگامی که مایع در طول دیالیز خارج می شود. آنها همچنین باید بیشتر روی دستگاه بمانند زیرا ممکن است مایع اضافی در پایان جلسه همودیالیز به طور جداگانه برداشته شود.
آیا آنها به رژیم غذایی خاصی نیاز دارند؟
تغذیه خوب بخش مهمی از درمان کودک شما است. ممکن است کودک شما قبل از شروع دیالیز تغییراتی در رژیم غذایی خود داشته باشد. متخصص تغذیه ما به طور منظم با شما ملاقات می کند و در مورد هر گونه تغییری که به رشد و سلامت فرزند شما کمک می کند صحبت خواهد کرد.
مصرف کم نمک در برخی از کودکانی که فقط حجم کمی از ادرار دفع می کنند لازم است، زیرا نمک باعث تشنگی کودک می شود. نمک و آب حفظ می شود و فشار خون بالا می رود. با این حال، برخی از نوزادان و کودکانی که ادرار زیادی دارند ممکن است به نمک اضافی نیاز داشته باشند.
دیالیز صفاقی
مقدار پروتئین در رژیم غذایی افزایش می یابد زیرا پروتئین در مایع پاک کننده از بین می رود. اگر کودک شما برای خوردن پروتئین بیشتر تلاش می کند، ممکن است مکمل های غذایی توصیه شود.
مقداری قند از مایع پاک کننده جذب می شود، به خصوص اگر از محلول های قوی استفاده شود، بنابراین انرژی دریافتی کودک شما نیز ممکن است تغییر کند.
همودیالیز
اگر برون ده ادرار کودک شما کم باشد یا اگر نتواند کالری کافی دریافت کند، ممکن است به سطح پتاسیم نیاز داشته باشد. توصیه های غذایی فردی به کودک شما داده می شود. اغلب کودکان برای افزایش کالری دریافتی خود به مکمل های غذایی نیاز دارند.
اگر سطح پتاسیم با کالری کافی بالا باشد، تغییرات کوچکی در رژیم غذایی پیشنهاد میشود، اما بهتر است برای کودکان غذاهای مورد علاقه شان در نظر گرفته شود.
هیچ کدام از این دو نوع دیالیز در حذف فسفات بسیار خوب نیستند. کودک شما ممکن است برای اتصال فسفات در روده قبل از جذب به کربنات کلسیم نیاز داشته باشد. اگر مطمئن نیستید که کدام غذاها حاوی فسفات هستند و کودک شما چقدر باید بخورد، لطفاً این موضوع را با متخصص تغذیه خود در میان بگذارید.
چه بررسی هایی انجام می دهید تا مطمئن شوید همه چیز خوب است؟
بهترین بررسی وضعیت فرزند شما این است که تا حد ممکن احساس خوبی داشته باشد و قد او به طور مناسب افزایش یابد. همچنین می توان بررسی کفایت دیالیز را انجام داد. این اقدامی است که می توانیم با استفاده از خون و ادرار انجام دهیم. فشار خون بسیار مهم است و ما همچنین آزمایش های خون را انجام می دهیم، مشابه آزمایش هایی که قبل از دیالیز انجام می شود:
اسیدیته خون (بی کربنات سدیم)
معمولاً دیالیز این مشکل را اصلاح می کند، بنابراین ممکن است قبل از شروع دیالیز، مصرف بی کربنات قطع شود، اگرچه برخی از کودکان همچنان به آن نیاز دارند.
اوره
هنگامی که دیالیز شروع می شود، ممکن است کمی انعطاف پذیرتر با مقدار پروتئین در رژیم غذایی باشد زیرا دیالیز مقداری اوره را از بین می برد. در صورت نیاز، متخصص تغذیه در مورد کنترل سطح اوره توصیه می کند.
کلسیم، فسفات و هورمون پاراتیروئید (PTH)
خلاص شدن از شر فسفات مشکل خاصی در دیالیز است. خلاص شدن از شر تمام فسفات خورده شده می تواند بسیار دشوار باشد.
فسفات برای استخوان ها و رگ های خونی بسیار مضر است. سطوح بالای فسفات و PTHیکی از دلایل بسیار مهم بیماری های قلبی عروقی است. مرگ و میر ناشی از این امر در بیماران بالغ جوانی که دیالیز طولانی مدت دارند، حدود 700 برابر بیشتر از جمعیت عادی است. به همین دلیل است که ما بسیار مشتاقیم که اطمینان حاصل کنیم که فرزند شما کربنات کلسیم و ویتامین Dفعال مصرف می کند و توصیه هایی در مورد مصرف فسفات برای کاهش این خطر را دنبال می کند.
کم خونی (سطح هموگلوبین و آهن)
اگر قبل از دیالیز به اریتروپویتین و آهن نیاز بود، احتمالاً باید ادامه یابد. با این حال، در طول همودیالیز به جای قرص آهن، آهن را مستقیماً وارد ورید می کنیم.
خطرات دیالیز چیست؟
هر گاه پلاستیک وارد بدن شود ( کاتترهای همودیالیز ورید مرکزی و کاتترهای صفاقی ) احتمال عفونی شدن آنها وجود دارد.
همچنین از آنجایی که کلیه ها بسیار بد کار می کنند، در صورت عدم رعایت رژیم غذایی، خطر افزایش پتاسیم خون وجود دارد و این می تواند ضربان قلب را غیر طبیعی کند.
در دراز مدت، به دلیل سطوح بالای فسفات، BPو PTH، خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی مانند حملات قلبی و سکته مغزی بسیار بالاست.
احتمال مرگ برای کودکان دیالیز وجود دارد، اگرچه این احتمال در حدود یک درصد در سال است.
احتمال مرگ با پیوند نیز وجود دارد، اما به طور کلی میزان مرگ و میر کمتر است.
دیالیز چقدر طول می کشد؟
مدت زمان متوسط دیالیز صفاقی پنج سال است، اما در بسیاری از کودکان میتواند برای مدت طولانیتری ادامه یابد. همودیالیز می تواند تا زمانی که امکان دسترسی به گردش خون وجود داشته باشد ادامه یابد.
با این حال، از آنجایی که سخت شدن (کلسیفیکاسیون) رگهای خونی با گذشت زمان دیالیز به تدریج افزایش مییابد، ترجیح میدهیم در صورت امکان قبل از اینکه دیالیز ضروری باشد یا در اسرع وقت پس از شروع دیالیز، پیوند کودکان را انجام دهیم.
شما می توانید جهت شرکت در دوره های دیالیز و همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید.
رنین نوعی آنزیم است که در کلیه ها تولید می شود و نقش مهمی در کنترل فشار خون در بدن دارد. آنزیمی است که به حفظ سطح سدیم و پتاسیم در یک نسبت متعادل کمک می کند. رنین که با کاهش فشار خون در بدن ترشح می شود، با کاهش سطح سدیم به ترشح خود ادامه می دهد. به لطف این عملکردها، رنین به حفظ تعادل داخلی بدن کمک می کند.
رنین چیست؟
رنین نوعی آنزیم پروتئاز آسپارتیک است که در کلیه ها تولید شده و در بدن ترشح می شود و در فعالیت کاتالیزوری که باعث ترشح هورمون می شود، نقش دارد. رنین که نقش مهمی در تنظیم فشار خون بدن و تعادل مایع-الکترولیت دارد، توسط سلول های juxtaglomerular در کلیه ها ترشح می شود. رنین زمانی شروع به ترشح می کند که شرایطی در جریان خون تشخیص داده شود، مانند فشار خون پایین، سطوح پایین سدیم، یا کاهش جریان خون در کلیه ها.
روند کار هورمون رنین به شرح زیر است.
هورمون رنین پروتئینی به نام آنژیوتانسینوژن را که توسط کبد تولید می شود و در گردش خون یافت می شود را قادر می سازد تا به آنژیوتانسین I تبدیل شود.
توسط آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) در ریه ها به آنژیوتانسین II تبدیل می شود. آنژیوتانسین II یک تنگ کننده عروق قوی است. می تواند رگ های خونی را منقبض کند و باعث افزایش فشار خون شود.
آنژیوتانسین II ترشح هورمون آلدوسترون را از غدد فوق کلیوی تضمین می کند. آلدوسترون باعث می شود کلیه ها سدیم و آب را در خود نگه دارند که باعث افزایش حجم و فشار خون می شود. بنابراین، باعث ترشح آلدوسترون می شود.
رنین چه می کند؟
رنین نقش مهمی در تنظیم فشار خون و تعادل مایع و الکترولیت بدن دارد. علاوه بر این، یک نوع آنزیم ارزشمند برای عملکرد کلیه است. رنین همچنین به عنوان بخشی از سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS) عمل می کند که یک سیستم پیچیده است. عملکردهای اصلی رنین را می توان به شرح زیر فهرست کرد:
به افزایش فشار خون کمک می کند
رنین نوعی آنزیم است که با کاهش فشار خون و کاهش سطح سدیم در بدن از کلیه ها ترشح می شود. به لطف پروتئینی به نام آنژیوتانسینوژن به آنژیوتانسین I تبدیل می شود. آنژیوتانسین II که در نتیجه این واکنش ها ایجاد می شود، با انقباض رگ های خونی به افزایش فشار خون کمک می کند.
تعادل مایعات و نمک را حفظ می کند
تحت تأثیر آنژیوتانسین II، رنین هورمون آلدوسترون را از غدد فوق کلیوی ترشح می کند. آلدوسترون احتباس سدیم و آب توسط کلیه ها را افزایش می دهد. این اجازه می دهد تا حجم خون افزایش یابد و فشار خون متعادل شود.
حرکات عروقی را کنترل می کند
در تنظیم جریان خون با کنترل حرکات انبساط و انقباض عروق در فرآیندهای تحریک شده توسط آنزیم رنین نقش دارد. به این ترتیب اندام ها اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت می کنند.
عملکرد کلیه را تنظیم می کند
در نهایت، رنین ساختاری دارد که با تنظیم جریان خون و میزان فیلتراسیون در کلیه ها به عملکرد بهتر کلیه ها کمک می کند. به لطف این عملکردها، رنین فشار خون را در سطوح سالم نگه می دارد و به حفظ تعادل مایعات بدن کمک می کند.
چه چیزی باعث افزایش رنین می شود؟
از آنجایی که رنین بالا بر فشار خون و تعادل مایعات در بدن تأثیر می گذارد، در صورت افزایش می تواند باعث مشکلات سلامتی شود. شرایطی که ممکن است به دلیل افزایش سطح رنین در بدن رخ دهد را می توان به شرح زیر توضیح داد:
ممکن است به فشار خون بالا (فشار خون بالا) مبتلا شود
رنین بالا باعث افزایش سطح آنژیوتانسین II در بدن می شود و باعث انقباض عروق خونی و افزایش فشار خون می شود. این وضعیت به ویژه در فشار خون بالا به دلیل بیماری کلیوی ایجاد می شود.
عدم تعادل الکترولیتی را ایجاد می کند
رنین منجر به ترشح هورمون آلدوسترون می شود که نقش مهمی در تعادل سدیم و پتاسیم در بدن دارد. این می تواند باعث افزایش سطح سدیم و کاهش سطح پتاسیم در بدن شود. این عدم تعادل در بدن باعث گرفتگی عضلات، اختلال در ریتم قلب و ضعف می شود.
باعث مشکلات کلیوی می شود
رنین بالا ممکن است نشان دهنده اختلال در جریان خون در کلیه ها باشد. شرایطی مانند تنگی شریان های کلیوی (تنگی شریان کلیوی) می تواند با افزایش تولید رنین بر عملکرد کلیه تأثیر منفی بگذارد.
خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد
رنین بالا ممکن است در دراز مدت بر سیستم قلبی عروقی استرس ایجاد کند و خطر بیماری های قلبی عروقی مانند حمله قلبی و سکته را افزایش دهد.
باعث عدم تعادل مایعات می شود
اگر سطح رنین بالا باشد، احتباس بیش از حد مایعات در بدن رخ می دهد و در نتیجه ادم (تورم) و احتباس آب ایجاد می شود. این حالت به ویژه در ساق پا، پا و شکم قابل مشاهده است.
در صورت بالا بودن رنین، ممکن است یک مشکل اساسی دیگر وجود داشته باشد. برای درمان این عارضه مراجعه به پزشک متخصص ضروری است.
چگونه سطح رنین را تست کنیم؟
به لطف تست فعالیت رنین، سطح آلدوسترون غدد فوق کلیوی در بدن فرد مشخص می شود. آزمایشی که برای تعیین سطح رنین اعمال می شود به عنوان آزمایش خون انجام می شود. در نتیجه این آزمایش، تولید رنین بدن ارزیابی میشود و به تشخیص مشکلات مختلف سلامتی کمک میکند.
سوالات متداول درباره رنین
رنین کجا تولید می شود؟
رنین نوعی آنزیم است که در کلیه ها تولید می شود. هنگامی که فشار خون سیستولیک در بدن کاهش می یابد یا کاهش حجم در کلیه ها احساس می شود، کلیه ها رنین را در جریان خون ترشح می کنند.
معنی رنین در آزمایش خون چیست؟
سطح بالای رنین در آزمایش خون معمولاً نشان دهنده شرایطی مانند حجم کم خون، سطوح پایین سدیم، تنگی شریان کلیوی، بیماری های کلیوی یا فشار خون بالا است. سطح پایین رنین در موارد آلدوسترونیسم اولیه (سندرم کان)، بیماری مزمن کلیوی یا مصرف بیش از حد نمک، جایی که سطح آلدوسترون بالا است، رخ می دهد.
